De hardnekkigste aanname over leesbrillen hoor je overal: zodra je er eentje draagt, wennen je ogen eraan en heb je steeds sterkere glazen nodig. Daarom stellen veel mensen die eerste bril jarenlang uit. Zonde, want de aanname klopt niet. En het is niet het enige misverstand dat tussen jou en ontspannen lezen in staat.
Je ogen worden niet lui van een leesbril
Dit misverstand voelt logisch, en daar komt het ook vandaan. Wie net een leesbril heeft, merkt dat lezen zonder bril ineens zwaarder gaat dan vroeger. De conclusie ligt dan voor de hand: de bril heeft mijn ogen verwend.
Wat er wél klopt: je ooglens wordt vanaf ongeveer je veertigste geleidelijk stijver. Dat heet ouderdomsverziendheid en het gebeurt bij iedereen, met of zonder bril. De bril verandert daar niets aan. Hij maakt het verschil alleen beter voelbaar, omdat je weer weet hoe scherp een menukaart kan zijn.
Wat je ermee doet: zet die bril gewoon op zodra je hem nodig hebt. Uitstellen maakt je ogen niet sterker; het maakt lezen alleen onnodig vermoeiend.
Wazige letters komen niet door je schermtijd
Ook dit misverstand heeft een begrijpelijke oorsprong. De klachten beginnen vaak in een levensfase waarin je toch al veel naar schermen kijkt, dus lijkt het verband snel gelegd: al dat scrollen zal de boosdoener wel zijn.
Wat er wél klopt: dat kleine letters wazig worden, is een kwestie van leeftijd, niet van schermgedrag. Je had het ook gekregen als je nooit een telefoon had aangeraakt. Wat daarnaast echt bestaat, is dat ogen na een lange schermdag vermoeid kunnen aanvoelen. Veel mensen ervaren een blauwlichtfilter dan als prettiger, zeker bij avondlijk scrollen. Zo’n filter staat los van leesglazen: met een blauw licht bril zonder sterkte krijg je alleen het filter, zonder dat er sterkte in de glazen zit.
Wat je ermee doet: geef jezelf niet de schuld van je wazige letters. En voelen je schermavonden zwaar aan, dan is zo’n filterbril het proberen waard.
Een kant-en-klare leesbril is niet slecht voor je ogen
Het idee dat alleen een bril op maat “echt goed” kan zijn, is hardnekkig. Het komt voort uit de gedachte dat confectie per definitie een compromis is, en dat een compromis op je ogen wel schadelijk zal zijn.
Wat er wél klopt: een kant-en-klare bril heeft in beide glazen dezelfde sterkte. Voor veel mensen werkt dat uitstekend, omdat het verschil tussen hun ogen klein is. Is dat verschil bij jou groot, dan is een bril op maat via de opticien verstandig, want dan leest een confectiebril minder comfortabel. Maar schade richt een kant-en-klare leesbril niet aan. Past de sterkte niet helemaal, dan merk je dat vanzelf aan het leescomfort en kies je een andere.
Wat je ermee doet: kies je sterkte rustig uit en besteed minstens zoveel aandacht aan het montuur. Een bril die je mooi vindt, draag je ook echt. Een bril die in de la ligt omdat je hem saai vindt, helpt niemand.
Zet hem op en kies hem mooi
Vanaf nu doe je het dus anders. Worden letters wazig, dan pak je je bril erbij in plaats van je armen langer te maken. Voelen schermavonden vermoeiend aan, dan probeer je een filterbril. En bij het uitzoeken denk je niet aan een medisch hulpmiddel, maar aan een accessoire: een kleur die je garderobe opvrolijkt en een model dat bij je gezicht past.
Want dat is misschien wel het grootste misverstand van allemaal: dat een leesbril iets is om te verbergen. Wie hem kiest zoals een paar oorbellen of een tas, zet hem met plezier op. En een bril die je met plezier draagt, ligt nooit ergens onderin een la.
