onzekerheid

Die verrekte onzekerheid: Hoe ga ik daarmee om?

Onzeker

Zoals jullie misschien al weten heb ik OCPS (Obsessieve Compulsieve Persoonlijkheids Stoornis). Een mond vol en een flinke hap om te handelen, maar ik overleef het! Ja, overleven. Dat is het bij mij vaak. Hup, op de automatische piloot en door gaan. Maar dan loop ik mezelf enorm voorbij en liggen er allemaal valkuilen op de loer en staan er grizzly beren op de weg. Hoe ga ik met die OCPS en onzekerheid om?

Wat is Obsessieve Compulsieve Persoonlijkheids Stoornis (OCPS)?

OCPS gaat vaak gepaard met een dwangstoornis, zo ook bij mij. Daarnaast mis ik een stofje (endorfine) in mijn hersenen, zodat ik dagelijks en voor de rest van mijn leven, antidepressiva moet slikken om een grote terugval/depressie tegen te gaan. Zo’n terugval heb ik al meerdere malen gehad en ik heb dan ook al meer dan 6 jaar in dagbehandeling gezeten. En nog steeds loop ik regelmatig binnen bij een psycholoog/psychiater. Ik heb inmiddels geaccepteerd dat dit een onderdeel van mij is en ik er de rest van mijn leven mee moet dealen.

Kenmerken van OCPS zijn o.a.: enorme behoefte aan controle en het stellen van (extreem) hoge eisen aan mijzelf. Perfectionisme is een zeer herkenbaar woord voor mij. Dit uit zich in allerlei verschillende takken. Ik heb o.a. een schoonmaakdwang. Gelukkig heb ik door intensieve therapie dit kunnen reduceren en is het niet meer een enorme obstakel voor mij en voor anderen.

Waar ik tegenaan loop.

Maar er zijn nog verschillende aspecten waar ik me moet dealen. Ik mag van mezelf bijvoorbeeld geen fouten maken, op geen enkel vlak. Dit betekent dat ik zulke hoge eisen aan mezelf stel die bijna niet te doen zijn. Ik moet er bijvoorbeeld ALTIJD zijn voor vriendinnen, als dat een keer niet mogelijk is, probeer ik mij eerst in alle bochten te wringen om er toch te kunnen zijn. Is dat ook niet mogelijk, dan vind ik mezelf niet goed genoeg en niet waardig genoeg om een vriendin te hebben.

Verder is de intense eenzaamheid die ik soms ervaar, overweldigend. En daar zoek ik op dat moment geen hulp voor. Ik wil namelijk niemand tot last zijn, omdat ik mezelf als last zie en het niet waard vind om ‘aandacht’ aan te geven. Alle relaties (in welke vorm dan ook) die ik heb, zijn voor mij erg belangrijk, maar ik vraag mij elke keer weer af, waarom ze een relatie met mij zouden willen. Ik ben toch ‘niets’ en het niet waard?! Waarom zou je mij dan liefhebben?

Dik vet en lelijk varken.

De twijfel over mijn uiterlijk speelt ook een enorme rol in mijn leven (en ook in die van andere). Ik zoek bevestiging en als ik die bevestiging op de een of andere manier niet krijg of niet voldoet aan wat ik graag zou willen horen, dan slaat de stemming gelijk bij mij om en word ik neerslachtig. Ik zie mezelf als een dik, vet en lelijk varken in de spiegel en die goed bedoelde adviezen komen dan niet bij mij binnen. Het is namelijk een vaststaand feit voor mij en ik zie het ook echt daadwerkelijk zo, wat iemand anders ook zegt. Die onzekerheid is zeer frustrerend en niet alleen voor mezelf.

Goede momenten.

Zo heel af en toe heb ik ook goede momenten hoor. Je moet nu niet denken dat mijn leven 1 grote hel is. Want dat is het zeker niet. Heel soms kan ik een beetje blij met mezelf zijn, waardeer ik wat ik heb (Sowieso ben ik altijd erg dankbaar voor alles wat ik ondanks mijn gebreken, toch heb) en kan ik genieten van de kleine dingen.

onzekerheid

Me-time?

Om mezelf weer op het rechte pad te zetten, probeer ik me-time in te plannen. Erg lastig, want ik ren altijd van hot naar het (vluchtgedrag?!). Als ik dan eindelijk op de bank zit met een goede film en een kop thee, moet ik mezelf dwingen om echt de tijd voor mezelf te nemen. Ik word namelijk snel onrustig en ga weer aan de slag met bijvoorbeeld, schoonmaken, aan mijn blog werken of andere klusjes.

Verder probeer ik lief voor mezelf te zijn. Dit uit zich in mezelf optutten (nagels laten doen, facial etc), iets lekkers halen of in de spiegel kijken en zeggen dat ik het waard ben (lastig, want meestal denk ik: “Wat lul je nou?!”). Deze momenten zijn zeldzaam, omdat ik (en daar heb je het weer) het mezelf niet waard vind en dus niet gun.

Conclusie over mijn onzekerheid.

Die onzekerheid nekt mij, ik sta niet sterk in mijn schoenen, kan daardoor moeilijk of niet ‘nee’ zeggen, loop mezelf voorledig voorbij, waardoor mijn angsten, dwang en eenzaamheid alleen maar wordt versterkt. Een cirkel die heel moeilijk te doorbreken is. Gelukkig is het allemaal al een stukje minder erg dan 10 jaar geleden en daar klamp ik mij dan aan vast. Het geeft mij kracht om door te gaan en te (over)leven. Er is hoop op een leven met minder onzekerheid, minder eenzaamheid en minder dwang. Maar ik denk dat het altijd een onderdeel van mezelf zal zijn en dat het bij mij nu echt gaat om zelf acceptatie. Alleen dat is zo verdomd moeilijk!!

Wil je meer informatie over dit onderwerp, klik dan op deze link. Daarin vindt je ook o.a. meerdere symptomen, testen en veelgestelde vragen. Of zoek op Google met de woorden OCPS. Laat het er niet bij zitten en zoek hulp!

Struggelen jullie hier ook mee en hebben jullie misschien tips voor mij?

55 Reactie's
  • Lodi
    Geplaatst op 16:47h, 21 juni Beantwoorden

    Jeetje Kiki wat heftig om te lezen en wat ben je al van ver gekomen en sta je nu toch al sterker in je schoenen. Ik ken je natuurlijk alleen van je blogs en merk daarin niet hoe je tegen deze onzekerheid aanloopt. Ik denk dat het heel goed is dat het op papier staat en wie weet wie je met jouw woorden kan helpen.

    • Kiki
      Geplaatst op 17:09h, 21 juni Beantwoorden

      al kan ik maar 1 iemand helpen die hulp gaat zoeken, dan ben ik al enorm blij. Want het zelf oplossen gaat echt niet werken helaas

      • Lodi
        Geplaatst op 10:38h, 24 juni Beantwoorden

        Ik heb de link gelezen, het is mooi zoals er staat, dat behandeling gericht is op acceptatie en dat is natuurlijk ook zo, maar ook zo super moeilijk en lastig. Niet iets wat je altijd maar alleen zal kunnen, maar hulp bij nodig hebt. Het uit de taboe sfeer halen is al een en dat doe je goed!

        • Kiki
          Geplaatst op 10:58h, 26 juni Beantwoorden

          dank je. ja, het is makkelijker gezegd dan gedaan

      • Frederique
        Geplaatst op 17:22h, 25 juni Beantwoorden

        Ah wat lastig. Je bent echt allesbehalve een dik vet lelijk varken! Ik heb geen tips helaas want het knopje moet volgens mij bij jou om. Toch?

        • Kiki
          Geplaatst op 10:52h, 26 juni Beantwoorden

          dank je wel. Ja, het is een kwestie van zelfacceptatie, maar dat is makkelijker dan gezegd

  • Dick Mirck
    Geplaatst op 20:03h, 21 juni Beantwoorden

    Beste Kiki, Wat moedig en wat een zelfkennis. Je maakt een perfecte analyse, je bent intelligent dus ik geloof dat je er iets aan kunt doen. Je kunt leren om je lichaam, geest en gevoel te sturen. En je kunt leren om iedere dag zelf te bepalen hoe je je voelt.
    Ik kan je aanraden om het boek van Tony Robbins hierover te lezen “Stap in je grootsheid”. Het zal een hele kluif worden maar het is de moeite waard en het gaat je lukken om te bereiken wat jij wilt. Bij mij draagt het dagelijks bij aan de ontwikkeling van mijn persoonlijkheid.
    Succes Kiki!

    • Kiki
      Geplaatst op 11:12h, 26 juni Beantwoorden

      Dank! en bedankt voor de tip, ik ga mij er eens in verdiepen!

  • Linda Meester
    Geplaatst op 21:18h, 21 juni Beantwoorden

    Jeetje, wat een verhaal. Ik heb helaas geen tips voor je. Ik vind het wel heel stoer dat je je verhaal deelt. ik zou wensen dat je jezelf hoger op de ladder zet

    • Kiki
      Geplaatst op 11:06h, 26 juni Beantwoorden

      ik hoop dat ik zo een beetje die taboe kan doorbreken, al help ik 1 persoon, dan is mijn missie al volbracht. ik hoop dat ik ooit die zelfacceptatie kan vinden

  • Nicole Orriëns
    Geplaatst op 14:03h, 22 juni Beantwoorden

    Ik voel me ook regelmatig onzeker, maar ik denk ook dat bijna iedereen daar wel mee worstelt. Hoewel als ik je post lees, het bij jou meer is dan alleen onzekerheid als ik het goed begrijp?

    • Kiki
      Geplaatst op 11:06h, 26 juni Beantwoorden

      ja, ik heb ook OCPS en een depressie, het is voor mij: masker opzetten en doorgaan, alleen kost dat enorm veel energie

  • Mandy
    Geplaatst op 10:34h, 23 juni Beantwoorden

    Wow wat heftig! Ik wist dit niet eens van je, iedereen is onzeker over de dingen die hij/zij doet of hoe hij/zij is, maar de 1 net wat erger dan de ander. Denk ik. Ik vind je oprecht prachtig en ik hoop dat je dat op een dag ook zelf gaat zien! Hou je sterk <3

    • Kiki
      Geplaatst op 11:04h, 26 juni Beantwoorden

      dank je wel!! Ik moet mezelf gaan accepteren zoals ik ben, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan

  • BlogEnBeauty
    Geplaatst op 21:00h, 23 juni Beantwoorden

    Soms voel ik me wel eens onzeker, maar als ik dan jouw verhaal lees, wow heftig hoor.

    • Kiki
      Geplaatst op 11:04h, 26 juni Beantwoorden

      tja, het is een onderdeel van mij geworden helaas.

      • Tamara
        Geplaatst op 11:29h, 29 juni Beantwoorden

        Wat goed dat je hier zo open over bent kunnen veel hun inspiratie uit halen

        • Kiki
          Geplaatst op 10:23h, 03 juli Beantwoorden

          het is wel moeilijk, maar ik hoop dat ik er mensen mee kan helpen

  • Merel - Lotus Writings
    Geplaatst op 08:59h, 24 juni Beantwoorden

    Jeetje wat heftig meis. Je merkt het in je teksten eigenlijk niet zo, maar wat moet het een strijd zijn soms. Hoop inderdaad dat je iemand hiermee kan helpen – wat je zegt: al is het er maar één. Sterkte! En voor wat het waard is, ik vind je een heel lief, leuk mens!

    • Kiki
      Geplaatst op 10:58h, 26 juni Beantwoorden

      dank je wel meis, lief van je!!!!

  • Jouvence.nl
    Geplaatst op 11:09h, 24 juni Beantwoorden

    Wat ontzettend heftig zeg! Gelukkig boek je vooruitgang. Ik vind het knap dat je er zo open over durft te zijn!

    • Kiki
      Geplaatst op 10:57h, 26 juni Beantwoorden

      ik hoop dat ik iemand hier mee kan helpen, dan is het voor mij al goed.

  • Silkeblogs
    Geplaatst op 09:56h, 25 juni Beantwoorden

    Ik had er geen idee van dat je zo onzeker kan zijn, helemaal niet terecht! Wel supergoed dat je hierover schrijft.

    • Kiki
      Geplaatst op 10:54h, 26 juni Beantwoorden

      ieder huisje heeft helaas zo z’n kruisje, je zult het inderdaad niet snel merken bij mij, maar dat is jaren lange oefening om een masker op te zetten

  • Armande
    Geplaatst op 10:21h, 25 juni Beantwoorden

    Dat is echt superheftig en goed van je dat het hier durft te vertellen. Het erkennen en herkennen zal hopelijk schelen. Maar wat zal je dit ook ontzettend veel energie kosten. Sterkte ermee.

    • Kiki
      Geplaatst op 10:53h, 26 juni Beantwoorden

      dank je. ja, het kost enorm veel energie helaas

  • Melissa
    Geplaatst op 11:13h, 25 juni Beantwoorden

    Wat zwaar zeg om zo te leven. Die strijd die je dagelijks met jezelf heb wat neit zou moeten. Hopelijk vind je iets om je mee te helpen

    • Kiki
      Geplaatst op 10:53h, 26 juni Beantwoorden

      het is overleven, maar ik heb ook goede dagen gelukkig 🙂

  • Elles
    Geplaatst op 20:40h, 25 juni Beantwoorden

    Wat knap dat je dit met ons deelt! Onzekerheid is ook een groot deel van mijn leven, kan met niet voorstellen als dat nog erger zou zijn zoals bij jou!
    Liefs,
    Elles

    • Kiki
      Geplaatst op 10:51h, 26 juni Beantwoorden

      het is een kwestie van overleven, maar ik heb gelukkig ook goede momenten 🙂

  • Rachel
    Geplaatst op 07:26h, 27 juni Beantwoorden

    Ik denk dat heel veel vrouwen dit gevoel hebben. Ik trouw over een maand en ik wilde nog zo graag 5 kilo kwijt, maar dat gaat natuurlijk nooit meer lukken. En ergens denk ik dan gelijk weer dat ik faal, niet mooi genoeg ben. Wat natuurlijk allemaal nergens opslaat, want ik weet ook dat ik trots op mezelf mag zijn. Maar mijn lichaam is altijd al een hindernis geweest..

    • Kiki
      Geplaatst op 11:42h, 27 juni Beantwoorden

      het is zo makkelijk gezegd dan gedaan: zelfacceptatie. the struggle is real

  • Amylia De Schepper
    Geplaatst op 20:57h, 27 juni Beantwoorden

    Pfieeew, niet makkelijk denk ik. Misschien stapje per stapje beginnen en alvast eens enkele van je mooie eigenschappen opschrijven? succes topmeid!

    • Kiki
      Geplaatst op 14:37h, 28 juni Beantwoorden

      dank je!! Ja, als ik mooie eigenschappen moet gaan opschrijven, ben ik zo klaar 😉

  • Caroline
    Geplaatst op 10:22h, 28 juni Beantwoorden

    Dat zal veel energie kosten, ik hoop dat meditatie en acceptatie misschien eraan kunnen bijdragen dat je je zelf niet zo veroordeelt.

    • Kiki
      Geplaatst op 14:36h, 28 juni Beantwoorden

      ik hoop het ook, helaas makkelijker gezegd dan gedaan 🙁

  • Maaike
    Geplaatst op 11:58h, 28 juni Beantwoorden

    Wat heftig zo bij elkaar. Echt tips om hier mee om te gaan heb ik niet, maar ik wil je wel een knuffel geven.

  • Eva
    Geplaatst op 12:29h, 28 juni Beantwoorden

    Sterk verhaal, moet vooral ongelooflijk uitputtend zijn als ik alle kenmerken hierbij lees. Ik ben zelf ook heel perfectionistisch en wil ook altijd alles kunnen doen voor een ander, maar ik kan het nog net plaatsen.

    Heel knap van je van dit hier neer te pennen. Bakken respect.

    Veel liefs, Eva

  • Milou
    Geplaatst op 15:55h, 28 juni Beantwoorden

    Wat een verhaal zeg, wat goed dat je dit durft te delen! Onzekerheid is altijd een lastig punt, het is een “knop” die je zelf beetje bij beetje om moet draaien. Jezelf leren kennen is zo belangrijk, wat je triggers zijn, je valkuilen en kwaliteiten. Maar ook jij mag er zijn en bent goed zoals je bent. Want als alles perfect zou zijn, zouden we niets meer kunnen leren. 🙂

  • Renata
    Geplaatst op 01:12h, 29 juni Beantwoorden

    Lijkt me best heftig als je constant onzeker over jezelf bent, je ziet er nochtans goed uit als je het mij vraagt 🙂

  • Angela
    Geplaatst op 04:35h, 29 juni Beantwoorden

    De meeste vrouwen kampen helaas met onzekerheid, als je daarbij ook nog eens lijdt aan OCPS dan is het ‘dubbel feest.’
    Wat mij heel erg helpt bij het doorbreken van onzekere gevoelens is het dagelijks opzeggen van affirmaties en mediteren. Wat je herhaalt in je hoofd ga je op een gegeven moment ook geloven.

    • Kiki
      Geplaatst op 10:23h, 03 juli Beantwoorden

      ik heb dat geprobeerd, maar dat werkte bij mij helaas niet. Het zit er zo ingeramd.

  • Manon
    Geplaatst op 23:36h, 29 juni Beantwoorden

    He wat heftig! Zo zie je maar weer dat er zoveel verschillende mensen achter de schermen zitten van een blog. Niet alles is picture perfect. Bedankt dat je dit vertelt. Ik hoop dat over 10 jaar weer kan terugkijken op de enorme stappen die je hebt gemaakt.

    • Kiki
      Geplaatst op 10:22h, 03 juli Beantwoorden

      geen dank, tja, elk huisje heeft zo z’n kruisje, al is het aan de buitenkant nog zo mooi

  • Thomas
    Geplaatst op 15:00h, 01 juli Beantwoorden

    Wat heftig Kiki, knap dat je dit deelt en wellicht (hopelijk!) geeft het mensen met vergelijkbare problemen ook een steuntje in de rug.

    • Kiki
      Geplaatst op 10:21h, 03 juli Beantwoorden

      dat hoop ik ook, daarom online gezet, al was dat wel moeilijk

  • Dhini
    Geplaatst op 22:22h, 01 juli Beantwoorden

    Wat heftig! Heel veel sterkte!
    Ik voel me ook regelmatig onzeker

  • Dhini
    Geplaatst op 22:37h, 02 juli Beantwoorden

    Onzeker ben ik regelmatig. Sterkte!

Geef een reactie