Toegeven dat het niet zo goed gaat

toegeven

Help!

Ik heb jullie al eens verteld van mijn depressie, maar de laatste tijd merk ik dat ik weer een enorme terugval heb. Hoe komt dat en wat kan ik er tegen doen? Ik moet dus toegeven dat het niet zo goed gaat…….

Toegeven.

Sinds een paar maanden merk ik dat ik weer een enorme terugval heb. Oke, ik heb al eerder een terugval gehad, maar dit was dan na een paar weken over. Nu duurt het al bijna 4 maanden. En ik word er behoorlijk moedeloos van.

Mensen zullen dat niet zo snel aan mij merken, maar ik ben dan ook wel een master in disguise.

toegeven

Hoe merkte ik dat ik een terugval heb?

Het begon natuurlijk er in te sluipen. Je hebt het niet echt door, totdat de verschijnselen zodanig worden dat je toch bij jezelf gaat nadenken wat er aan de hand is.

Ik merkte het bijvoorbeeld aan de huilbuien, het opsluiten in mijn huis, slecht slapen, de hele dag moe zijn, geen puf of energie hebben en weer allerlei beren (van grizzly’s tot de bruine beer) op de weg zien.

Vorige week toch maar de dokter gebeld. Hij adviseerde mij om mijn medicatie (tijdelijk) te verhogen en een consult aan te vragen bij de praktijkbegeleider van de GGZ Nederland. Dat heb ik dus maar gedaan. Alleen heb ik nu een volgend probleem waar ik dus weer niet van kan slapen. Mijn verzekering vergoedt de therapie wel, maar eerst moet mijn eigen risico op gemaakt worden. Hier staat nog ruim €300 van open. Oke, hoe ga ik dat in godsnaam betalen? En moet ik dan maar geen begeleiding aanvragen? Maar hoe moet ik dan verder? Vragen die mijn ’s nachts wakker houden en waar ik erg onzeker en moedeloos van wordt. Keuzes maken! Maar wat is de beste keuze? Ja, ik weet nu wat jullie denken: Therapie is nu het belangrijkste, maar ik maak mij ook zorgen om de kosten

Wat kan ik er op dit moment zelf aan doen?

Ik heb natuurlijk wel handvatten gekregen voor als ik weer een terugval heb. Denk hierbij aan het maken van een G-schema (ik zal jullie niet gaan vermoeien met het uitleggen wat dat precies inhoudt, maar in feite komt het erop neer dat je gaat kijken of je gedachten wel zo reëel zijn), mijn dwang onder de loep nemen (die komt namelijk ook weer heftiger terug als ik een terugval heb), een ritme maken/aanhouden (denk bijvoorbeeld hierbij aan mijn slaappartoon. Niet te laat naar bed en op tijd weer op), goed en gezond eten, onder de mensen blijven en mezelf niet opsluiten.

Maar dat is makkelijker gezegd dat gedaan. Op bepaalde momenten ben je daar helemaal niet mee bezig en denk je: stik er maar in! Dat is het moment om dus toch actie te ondernemen, alleen lukt mij dat niet altijd.

Gelukkig heb ik steun aan mijn vriend, moeder en vriendinnen. Zonder hen zou ik het denk ik niet kunnen doorstaan. Ik kan mijn hart bij ze luchten (ook al vind ik dat heel erg moeilijk, vooral bij vriendinnen. Ik wil ze niet tot last zijn. Maar ik weet dat ze er voor mij zullen zijn als ik ze nodig heb en dat is het belangrijkste).

Ik hoop dat deze terugval snel weer over zal zijn. Ik ga je op de hoogte houden!

Hoe zou jij dit oplossen? Tips zijn van harte welkom!

10 reacties

  1. Moeilijk meid 🙁 Weet er zelf helaas ook alles van en vind het ook heel lastig soms weer die spiraal uit te klimmen, kleine dingen kunnen een trigger zijn. Bij mij vaak teveel dingen doen dagen achter elkaar..dan ben ik gesloopt. Of het weer, weinig zon heeft behoorlijk invloed. Ik slik nu wel extra magnesium, vitamine d en b12 trouwens. Dit helpt wel en hangt nogal samen mrt depressies..misschien ook eens iets om te laten testen bij de huisarts? Sterkte en je kan me altijd mailen! Liefs

    • Kiki

      wat lief van je! ik ga even kijken of die vitamines misschien ook iets voor mij zijn. Bedankt voor je tip! En nogmaals mijn dank voor je lieve woorden! die doen mij zo goed! dikke kus

  2. Dapper van je dat je dit allemaal opschrijft en zo goed kunt verwoorden!

    Ik heb naast depressie ook emotie-regulatieproblemen. Wij werken in groepstherapie nu met ‘pannetjes’. Je hebt 4 basispannen. Bedroefd, boos, bang en blij. Elke pan kent 5 gradaties. 1 is neutraal, 5 is overkoken. Elk pannetje (x4 dus) geef je namen van emoties. Bij bang is dat bijvoorbeeld neutraal-nerveus-verstijfd-paniek-automutilatie. Wij moeten dit dan drie keer per dag bijhouden. Zo krijg je ten eerste vat op wat je voelt (het kunnen benoemen geeft grip) en ten tweede zie je door welke gebeurtenissen je in een hoger ‘pannetje’ schiet. Dan kun je er rekening mee houden (zoiets als: o, ik zit nu in 3. Tijd voor relativeren/oefeningen).

    Ik weet niet of je er iets mee kunt, maar goed. 🙂 je artikel is zo sterk dat ik wel wat moést schrijven.

    Liefs!

    • Kiki

      dank je wel! Ik heb nog nooit van die therapie gehoord, maar het klinkt zeker doeltreffend! ik ga eens googelen en kijken of ik het ook kan toepassen! heel veel sterkte!!!! liefs

      • Het heet VERS (vaardigheidstraininrg emotie regulatie stoornissen). 🙂 zoekt misschien makkelijker! Het helpt mij in ieder geval wel. Het is een cursus, geen praatgroep ofzo. Maar lotgenoten zijn zo fijn, gelijk een berg vriendinnen erbij!

      • Ik reageerde net weer via mijn telefoon, maar volgens mij ging het mis. Sorry als je hem nu twee keer krijgt.

        Het heet VERS (Vaardigheidstraining Emotie Regulatie Stoornissen) en wordt sowieso wel aangeboden bij de meeste GGZ-instellingen. Het is wel een een cursus, geen praatgroep. Wel heb ik er hele goede vriendinnen aan overgehouden, dat contact met lotgenoten helpt heel erg omdat je altijd bij elkaar terecht kunt en het ook vanuit een ander perspectief gaat zien. Heel veel sterkte!

        • Kiki

          Ah, dank je wel! ik ga gelijk verder googelen! en inderdaad: de verhalen/gebeurtenissen van lotgenoten zijn erg goed om te delen. zo leer je van elkaar etc. xxxx

  3. Wat naar dat je weer een terugval hebt! En dat je wel hulp wilt maar dat dat om financiele redenen niet de beste/makkelijkste optie is. Ik heb ook een uitkering en ben ieder jaar mijn eigen risico kwijt aan mijn medicatie. In 1x betalen is voor mij onmogelijk. Vorig jaar betaalde ik het in 4x, maar dat was te veel nog. Dit jaar betaal ik mijn eigen risico in 10 maanden. Ik betaal dus iedere maand 37,50 en als aan het eind van het jaar blijkt dat ik niet mijn complete eigen risico heb gebruikt krijg ik het geld weer terug. Dat is voor mij nu de beste optie om wel de zorg te krijgen die ik nodig heb, maar het ook nog te kunnen betalen. En het lijkt me dat iedere zorgverzekeraar wel zo’n regeling heeft. Het is alsnog veel geld iedere maand, omdat het gewoon bovenop je verzekeringspremie komt die vaak ook al hoog is. Maar het is op deze manier wel beter te doen.

    • Kiki

      ja, ik denk dat dat ook wel bij mij zal kunnen. Alleen heb ik het hele jaar goed opgelet en rustig aan gedaan om die ER maar niet te hoeven betalen. Ik denk dat ik er nu maar aan moet geloven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *